Etiketler

, , , , , ,

Bazen içime bir kurt düşüyor, acaba benim kurduğum bu cümleleri bir başkası benden önce kurdu mu diye?

Merakıma yenilip bakınıveriyorum etrafıma… Duymuyorum, benzerleri yaklaşıyor dudakların kenarına, susuyorum…

Dinlemek istemiyorum bazen, aynı şeyleri düşünmek bazen hoşta olabiliyor ama…

Yalnız değilim galiba dünya aleminde, benden en az bir düzine daha var, biliyorum ama yine de görmek istemiyorum bazen…

Kendiliğimde yaşamak istiyorum bazen… Bazen, bazen çok diyorum… Keşke, keşke demeseydim gibi…

Birbirini izleyen kelimeler ardına sığındığım anda durmam gerektiğini farkediyorum…

Saçmalıyormuşum gibi geliyor kimi zaman… Ki, kimi zaman ciddi ölçülerde saçmalayabiliyorum… Ama güzel böyle zamanlar… Böyle zamanları çok seviyorum…

Bunlarda benden bir parça işte… Kaybolup gidiverecek bu gecenin karanlığında… Belki bir, iki kişi okuyup gülümseyecek kendi benzerliğine, belki de laf bile edecekler içlerinden… Ama ben bu gecenin içerisinde bunları da unutup gideceğim…

Kendimden öteye gidebilsem keşke… Yine geldi keşkelerim dilime… Bu kelimeleri de mi kullandılar acaba? Acaba aynısını düşünen biri daha var mıydı bu alemde?

Bir fotoğraf karesi yakalamak ister gibi zihnim bu gece… Gece bitmeden, yeni güne girmeden bir şeyler bırakmak istiyorum dünden bugüne…

Öyle işte…

Seviyorum böyle zamanları… Bu geceyi de…